Lata 90-te1

Historia klubu

Lata 90-te – część 1

Sezon 1990/1991 przyniół zespołowi dopiero VII miejsce w tabeli. Drużynę reprezentowali wtedy wyłącznie miejscowi gracze a jedynym wzmocnieniem było pozyskanie nowego trenera, Piotra Sekulskiego, poprzednio prowadzącego „Polonię” Jelenia Góra.

Sezon 1991/1992 stał z kolei pod znakiem wielu zmian. Z funkcji trenera drużyny zrezygnował Piotr Sekulski a jego obowiązki ponownie powierzone zostały Andrzejowi Serdecznemu. Nowym prezesem został Józef Łyczakowski, a do zespołu dołączyli dwaj zawodnicy z CSKA Moskwa: Andriej Groszew i Nikołaj Litwinow. Zmiany te jednak pozwoliły tylko na uzyskanie III miejsca w lidze. Tytuł „króla strzelców” rozgrywek
zdobył A. Groszow

Kolejny rok przyniósł dalsze zmiany. Nowym prezesem po rezygnacji J. Łyczakowskiego został Mirosław Kaczor. Z drużyny odszedł N. Litwinow, pozostał A. Groszew, który pełnił funkcję grającego trenera. Taki układ przyniósł zaskakująco dobre rezultaty i dał Sokołowi I miejsce z zaledwie dwiema porażkami. Ponadto, Międzychód został gospodarzem półfinałowego turnieju barażowego. Ze względu na brak pełnowymiarowej hali spotkania rozegrano w pobliskiej Skwierzynie a Sokół z kompletem 3 zwycięstw awansował do turnieju finałowego. Liderami zespołu byli wówczas Andriej Groszow i Paweł Kupczyk. O awans do II ligi Sokołowi przyszło walczyć w turnieju w Łowiczu, gdzie międzychodzianie również nie doznali porażki. Ku ogromnej radości kibiców, awans do II ligi w sezonie 1992/1993 stał się wreszczie faktem. II liga stanowiła wtedy drugą najwyższą klasę rozgrywek w Polsce (nie było Ekstraklasy).

Do pierwszego sezonu w II lidze Sokół pozyskał trzech nowych zawodników. Skład zespołu wyglądał następująco: Andriej Groszew, Paweł Kupczyk, Piotr Schiller, Robert Kowalski, Sławomir Szulczyk, Sławomir Kubiś, Zbigniew Czajka, Andrzej Serdeczny, Ryszard Stylski, Paweł Banach, Robert Żurakowski (ZBR „Warta” Gorzów Wielkopolski), Norbert Stańko (KKS „Lech” Poznań), Sieroża Gonczarow („ALEKO” Stawropol ). Na stanowisko trenera zatrudniono Czesława Dasia, doświadczonego szkoleniowca, poprzednio pracującego z zespołem PKK „Pogoń” Szczecin.

Runda zasadnicza sezonu 1993/1994 okazała się udana dla beniaminka z Międzychodu i pomimo drobnych zmian w składzie – odejście S. Gonczarowa, pozyskanie Pawła Wysockiego i Krzysztofa Koziorowicza, „Sokół” zajął w niej VII miejsce. Pozwoliło to na udział w fazie play-off o awans do najwyższej klasy rozgrywek. W pierwszej rundzie „Sokół” musiał zmierzyć się z faworyzowaną „Astorią” Bydgoszcz. Dzięki dobrej grze zdołał zwyciężyć w obu meczach i awansować do półfinału. Tam rywalem było Wybrzeże Gdańskie, które odniosło dwa zwycięstwa i ostatecznie wyeliminowała międzychodzian. MKS „Sokół” Międzychód ostatecznie uplasował się wśród II-ligowych drużyn na czwartej pozycji, co stanowi największy sukces klubu w jego historii
Powrót